222 گواه
گلايه ها
بهمن
قره داغی
هي خلوت نشين كنار خواب و خيال و خاطره
كه مرور مرز رؤيا را مزه مي كني !
 بميرم و نبينم
از طعنه ي طوفان ِ لحظه ها
از طعم ِ تلخ ِ ترياك ِ روزها
ازاين فصل ِ بي ستاره
بي باران
بي ترانه
شكسته گوشه اي نشسته اي آرام .
نبينم روزي رنگ ها !
روزنه ي رويش رؤياهايت گردد
نبينم خاتون
نبينم...
و گواه گلايه هاي من
همين حضور گاه به گاه گريه هاي توست .
همين شرم گلايه درين شعر
همين ....
بانوي بهاري من .
|
